2016-04-16 – ProgLog AFTERGlow (Review)

Originally published at http://progopinion.blogspot.in/2016/04/wat-een-week_24.html

Translation by Google:

Third album of the Australian multi-instrumentalist Ben Craven. His second throw, ‘Great & Terrible Potions’ was the progressive critics very well received. There was even talk of a masterpiece. There is ‘Last Chance to Hear’ no. This is the music too old school. But the money is at a high level.
It a beautiful stabbed design of Roger and daughter Freyja Dean album offers a good balance between complex prog compositions, such as “Critical Mass” in which the echoes of Yes by sounds and subdued, cinematic pieces atmosphere breathe Mike Oldfield, an example of Craven. Equal Oldfield sings and Craven also plays everything himself, though there is voice of actor William Shatner in the melodramatic “Spy in the Sky, Part 3” that in the first part, moreover, contains a great guitar solo. ‘Last Chance to Hear’ is an album that stands in the well-known prog and symphonic tradition. Innovation is therefore far. Nevertheless protrudes a wonderful album and compositional productionally its head above the parapet.

Original text:

BEN CRAVEN – Last Chance to Hear (2016)

Derde album …

… van de Australische multi-instrumentalist Ben Craven. Zijn tweede worp, ‘Great & Terrible Potions’ werd bij de progrecensenten zeer goed ontvangen. Er werd soms zelfs gesproken van een meesterwerk. Daar is bij ‘Last Chance to Hear’ geen sprake van. Daarvoor is de muziek te ‘old school’. Maar het gebodene staat op een hoog niveau.
Het in een prachtig ontwerp van Roger en dochter Freyja Dean gestoken album biedt een goede balans tussen complexe progcomposities, zoals ‘Critical Mass’, waarin de echo van Yes doorklinkt en ingetogener, filmische stukken die de sfeer ademen van Mike Oldfield, een voorbeeld van Craven. Gelijk Oldfield zingt en speelt Craven dan ook alles zelf, al is er gesproken woord van acteur William Shatner in het melodramatische ‘Spy in the Sky, Part 3’ dat in het eerste deel overigens een geweldige gitaarsolo bevat.
‘Last Chance to Hear’ is een album dat in de bekende prog- en symfotraditie staat. Innovatie is dan ook ver weg. Niettemin een heerlijk album dat compositorisch en productioneel zijn kop boven het maaiveld uitsteekt. Harry de Vries (wat een week 13)

Geplaatst door AFTERglow op 24.4.16

Labels: Week CD’s 2016